Arnold Schwarzenegger w filmie "Niezniszczalni"

Witam w kolejnym, 5-tym już (licząc pierwszy) poście.

Któż z nas nie zna Arnolda Schwarzeneggera? Mam wrażenie, że chyba nie ma takiej osoby albo przynajmniej jest to jakiś rzadki gatunek. Jeśli chodzi o sportowców-aktorów, musiała w końcu nastąpić ta chwila i chyba nikt nie miał co do tego wątpliwości.

Jednakże nie zamierzam tu pisać o filmach, które każdy zna (tak, mam na myśli Terminatora), a zajmę się filmem, który doczekał się dwóch kontynuacji.

Arnold Schwarzenegger, wł. Arnold Alois Schwarzenegger, ur. 30 lipca 1947 r. w Thal, w Austrii. Amerykański aktor, kulturysta i polityk, gubernator stanu Kalifornia w latach 2003–2011.

Był synem Gustava Schwarzeneggera komendanta lokalnej policji i Aurelii, miał starszego brata Meinharda, który zginął w wypadku samochodowym w maju 1971 roku.

Jako dziecko Arnold był bardzo energiczny toteż grywał gry zespołowe. W wieku 15 lat natknął się na kulturystykę, która miała być sposobem na ukształtowanie mięśni nóg do gry w piłkę nożną. Na początku, zanim przeszedł do kulturystyki, trenował podnoszenie ciężarów. Dobrze mu szło i pokochał ten sport.

W 1968 r. Schwarzenegger wyjechał do Stanów Zjednoczonych i wziął udział w konkursie Mr. Universe, a później także Mr. World, Mr. International, Mr. Europe i Mr. Olypmia.

W czasie swojej sportowej kariery był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany. Niektóre z jego osiągnięć to: drugie miejsce w zawodach w Graz (Austria, Steier Hof Hotel, 1963), pierwsze miejsce, kategorie wysokich amatorów i ogólna NABBA Mr. Universe w Londynie (1967), pierwsze miejsce IFBB Mr. Olympia w Paryżu (1971), pierwsze miejsce IFBB Mr. Olympia w Pretorii (Południowa Aftryka, 1975).

Po dwóch latach od swojego przyjazdu do Stanów zadebiutował jako aktor, a pierwszy film, w którym wystąpił to Herkules w Nowym Jorku (1970) i była to tytułowa rola. W 1982 r. zagrał w „Conanie Barbarzyńcy”, w 1984 r. po raz pierwszy wcielił się w Terminatora. Kolejne filmy, w których wystąpił to m.in. "Czerwona Sonja" (1985), "Predator" (1987), "Junior" (1994), "Czerwona gorączka" (1988), "Pamięć absolutna" (1990), "Prawdziwe kłamstwa" (1994), "Świąteczna gorączka" (1996), "Egzekutor" (1996), "Batman i Robin" (1997). W jego filmografii znajduje się też dokument "Pumping Iron" (1977) dokumentujący jego przygotowania do konkursów Mr. Universe i Mr. Olympia.

Później Schwarzenegger rozpoczął karierę polityczną i zrezygnował z pracy aktorskiej (co nie przeszkodziło mu pojawić w tytułowym filmie).

W ramach ciekawostki  dodam (znów wracamy do wrestlingu, a jakże xD), że Arnold Schwarzenegger w 2015 r. został wprowadzony do  sekcji celebrytów WWE Hall of Fame.

Film miał swoją premierę 20 sierpnia 2010 r. Jego reżyserem a zarazem występującym jest Sylvester Stallone. Oprócz niego i Arnolda Schwarzeneggera występują również m.in. Jason Statham, Dolph Lundgren, Jet Lee, Terry Crews, Randy Couture, Mickey Rourke, Bruce Willis, Steve Austin (bohater mojego pierwszego posta) i David Zayas.

Grupa najbardziej niebezpiecznych i wysoko wyspecjalizowanych najemników wyrusza z misją obalenia dyktatora rządzącego na małej wyspie w Zatoce Meksykańskiej, który zagraża innym krajom. Mogą polegać jedynie na sobie.

Film przesycony ikonami kina akcji, wystarczy tylko spojrzeć na nazwiska aktorów i chyba nie trzeba nawet oglądać, bo już wcześniej wiadomo z czym będziemy mieć do czynienia. Każdy fan tego typu kina powinien być zadowolony. Film jest bez wątpienia wciągający i ekscytujący a sceny walki są dobrze zainscenizowane, chociaż czasami natłok walczących ze sobą ludzi sprawia, że ekran jest za mały i ciężko powiedzieć kto z kim się bije.

Film skupia się głównie na samej akcji i trudno dopatrzeć się tu innych godnych zapamiętania scen. Po prostu grupa wyrośniętych facetów biegających po dżungli (i nie tylko), uskuteczniających mordobicie, czasami jakieś efektowne (a może nawet efekciarskie) sekwencje jak chociażby lot na dziobie samolotu przedzierającego się przez dym i płomienie.

Ewentualne braki w fabule nadrabiane są właśnie tym efekciarstwem w postaci bijatyk i wypasionych karabinów, i to chyba jedyna rzecz z tego filmu jaką będę pamiętać.

Taki typowy przeładowany testosteronem obraz. Zabrakło tu chyba tylko Predatora, może wtedy moja radość byłaby większa ;)

Źródła:
https://www.kulturystyka.org.pl/modules/news/article.php?storyid=25
https://biografia24.pl/arnold-schwarzenegger/
pl.wikipedia.org/wiki/Arnold_Schwarzenegger

Z.O.

23 maja 2018

Eric Cantona w filmie "Zamiana"

Witam w kolejnym poście.

Dzisiaj zajmiemy się filmem pt. "Zamiana", lecz zacznijmy od głównego bohatera.

Eric Cantona ur. 24 maja 1966 r. w Marsylii, francuski piłkarz, aktor, reżyser i producent filmowy. Jako dziecko grał dla znanego zespołu młodzieżowego, dopóki nie został odkryty przez klub AJ Auxerre w wieku 15 lat. Zadebiutował w sezonie 1983-84. W 1988 r. Cantona został przeniesiony do Olympique de Marseille. W tym czasie dał się poznać jego charakter. Został zawieszony przez drużynę narodową na rok za krytykę trenera Francji.

W 1989 r. przeniósł się do Montpellier, gdzie pomógł drużynie zdobyć Puchar Francji (1990), potem grał w zespole

16 grudnia 1991 r. Cantona ogłosił swoją wcześniejszą emeryturę z francuskiego futbolu i postanowił kontynuować karierę piłkarską w Anglii, która trwała przez 6 lat.

W lutym 1992 roku podpisał kontrakt z Leeds United, gdzie stał się sensacją z dnia na dzień i pomógł zespołowi zdobyć tytuł English First Division (obecnie Premier League) trzy miesiące później.

Po wyeliminowaniu Leeds z Pucharu Europy Cantona został niespodziewanie przeniesiony do Manchesteru United. W 1993 roku był kluczowym czynnikiem w zdobyciu pierwszego mistrzostwa Manchesteru w ciągu 26 lat. Stał się tym samym pierwszym graczem, który wygrał mistrzostwa z różnymi zespołami w kolejnych sezonach. Poprowadził klub do drugiego mistrzostwa Premier League, a także do wygrania Pucharu Anglii w następnym roku.

W wieku 30 lat w 1997 roku ogłosił swoją emeryturę.

W czasie swojej owocnej sportowej kariery był bohaterem wielu skandali.

W 1991 roku, podczas meczu Nimes, Cantona rzucił piłką w sędziego, niezadowolony z jednej z jego decyzji. Doprowadziło to do spotkania dyscyplinarnego zwołanego przez Francuską Federację Piłki Nożnej, w którym zdecydowano, że zostanie on zawieszony na miesiąc. Przez swój niewyparzony język  i nazwanie wszystkich w komisji przesłuchań idiotami, jego zakaz wzrósł do 2 miesięcy.

Jednakże jego najbardziej kontrowersyjny akt miał miejsce gdy opuszczał boisko po otrzymaniu czerwonej kartki w meczu z Crystal Palace, w styczniu 1995 roku. Został wtedy wyśmiany przez fana przeciwnej drużyny i odpłacił mu się skacząc na trybuny i kopiąc go. Tego samego dnia zaatakował również innego fana. W rezultacie został wykluczony z gry na osiem miesięcy i skazany na dwa tygodnie więzienia (później zredukowano to do 120 godzin prac społecznych).

Filmy, w których wystąpił Cantona to m.in. "Elizabeth", "Szczęście jest na łące", "Szukając Erica", "Zamiana", "Spotkania po północy".

Film, o którym będzie mowa został wyreżyserowany przez Frédérica Schoendoerffera, twórcę m.in. "Tajni agenci" (2004) i "Crime scenes" (2014) i miał premierę 6 lipca 2011 roku. Oprócz Cantony występują również m.in. Karine Vanasse, Mehdi Nebbou, Karina Testa, Niseema Theillaud, Aurélien Recoing, Maxim Roy i Bruno Todeschini.

Dwudziestoparoletnia Sophie Malaterre odkrywa witrynę internetową, przez którą użytkownicy mogą zamienić się mieszkaniami. Dzięki temu zamiast spędzenia lata w chłodnej Kanadzie, dostaje możliwość wyjazdu do Paryża. Na początku wszystko wydaje się idealne a życie nabiera kolorów. Niestety marzenie zamienia się w koszmar, kiedy następnego dnia kobieta budzi się z bezgłowymi zwłokami w łóżku, a policja podejrzewa ją o morderstwo. Zdesperowana kobieta musi uciekać, w tym samym czasie próbując udowodnić swoją tożsamość i oczyścić się z zarzutów.

Jeśli film zaczyna się dobrze, a należy do gatunku thriller, wiedz, że coś się stanie i raczej ciężko liczyć na happy end. Dzieło ma w sobie wiele ze scenariuszy w typie horroru, zaczyna się pięknie a to wstęp do tragedii. Mimo niedociągnięć, które są przecież w każdym filmie jest to thriller trzymający w napięciu, a nagłe chwilowo niedorzeczne zwroty akcji i zaskakujące sytuacje (nieżyjący brat, siostra żądna krwi, i jakim cudem w dzisiejszych czasach nie można udowodnić czyjejś tożsamości?) sprawiają, że widz nie oderwie się od ekranu, czy to z fascynacji, czy z niedowierzania. Czasami wydawało mi się, że scenarzyści chcieli wcisnąć w fabułę jak najwięcej kuriozalnych rozwiązań, byleby zaskakiwać, żeby widz mógł się zastanawiać, co jeszcze dziwnego się wydarzy. Film to również dowód na to, że efektowne pościgi wcale nie muszą być samochodowe.

Na podsumowanie mogę powiedzieć jedno: jeśli rodzice kiedykolwiek przestrzegali Was przed obcymi z Internetu, istnieje prawdopodobieństwo, że mieli w głowie mniej więcej taki scenariusz.

Źródła:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Éric_Cantona
https://www.britannica.com/biography/Eric-Cantona
https://www.thefamouspeople.com/profiles/eric-cantona-3782.php

Z.O.

7 maja 2018